Waarom de PVV zo populair is!

De peilingen van 17 december 2015 tonen geen positief beeld voor Nederland. De radicaal rechtse; PVV staat op 30 zetels en de neoliberale VVD op 27 zetels. Politiek links komt niet verder dan 56 zetels als we de neoliberale PvdA en Groen"Rechts'' nog links durven noemen. De Sociaaldemocratische Partij van Emile Roemer komt niet verder dan 16 zetels, dit wordt mede mogelijk gemaakt door hun slappe houding en afwezigheid op straat. Geert Wilders is voor een derde keer gekozen tot politicus van het jaar, wat vreselijk is gezien zijn oproep tot minder Marokkanen en het buitensluiten van moslims. Waarom is de PVV zo populair, waarom staat politiek links zo zwak? Dat zijn vragen waar Revolutionair Socialistische Media een antwoord op wil geven!

Sinds eind jaren 80, vloeit het neoliberalisme over Nederland en Europa. Dit houdt in dat de politiek helemaal in dienst is komen te staan van het bedrijfsleven. Dat bedrijfsleven vond dat het maar eens afgelopen moest zijn met het algemene goed. De markt moest de baas worden en de overheid zou slechts dienen als beschermer van de economische vrijheid der kapitalisten. Toen het stalinisme implodeerde was dit natuurlijk prachtig voor de propaganda machine van het kapitalisme. Het einde der tijden noemde rechtse economen het, want het kapitalisme had van het ''socialisme'' gewonnen!

Veel communistische partijen hieven zich op na de opening van de Berlijnse Muur. Een resultaat van een doodstrijd die al jaren eerder begonnen was. Het politieke en economische stalinisme was totaal gestagneerd in de Sovjet-Unie en in de Volksrepubliek China, was men al sinds 1983 bezig met kapitalistische experimenten. In vrije economische zones mochten buitenlandse kapitalisten gebruik maken van Chinese arbeidskrachten wat tot grote economische bloei leidde. De Chinese maoïsten lieten hun anti-kapitalistische opvattingen meteen in de steek en rond 1989 was de Chinese Communistische Partij een aanhanger van het staatskapitalisme geworden!

In de Unie van Socialistische Sovjet Republieken kwam in 1986, Micheal Gorbachev aan de macht. Hij wou grote politieke en economische hervormingen doorvoeren. Anders dan vele denken wou Gorbachev helemaal niet de macht van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie doorbreken. Hij wou juist de oude garde laten vervangen door een nieuwe generatie partij bureaucraten. De oude klik van Leonid Brezhnev was sinds 1964, de baas en ondertussen stok oud. Veel partijleiders waren oude mannetjes van 60+!

Gorbachev had grote bewondering voor de kapitalistische experimenten in China. Dat wou hij ook in de Sovjet-Unie doen. Maar de conservatieve kaste der stalinisten was zeer inflexibel en het zou pas tot 1988 duren voordat echte politieke hervormingen kwamen. Het revolutionaire idealisme was in de jaren 80 allang vergaan. Ook bij de Europese communisten, was een stagnatie aan de gang. De radicaal linkse studenten uit de jaren 70, waren nu volwassen geworden en vele hadden hun socialistische opvattingen opzij gezet voor goede banen in het kapitalistische bedrijfsleven. Daarnaast was er een felle strijd binnen veel communistische partijen om de koers. Zo nam de Communistische Partij van Nederland al in 1982 afstand van het dogmatische marxisme-leninisme ( stalinisme ) als ideologie. Het zou de doodssteek worden, duizenden communisten verlieten de partij. In 1990 ging de CPN op in GroenLinks ( tegenwoordig eerder GroenRechts )!

De sociaal democratie maakt een enorme verrechtsing door in de jaren 80. Daar ligt een kernoorzaak voor het feit dat rechtse populisten zo veel steun krijgen anno 2015. Van oorsprong is de sociaal democratie een zeer gematigde versie van het socialisme. Een versie zonder revolutionair idealisme of nationalisaties van de productiemiddelen. Sociaal democraten van vroeger stonden voor een sociale markt economie waarbij enkele nutsbedrijven eigendom waren van de gemeenschap. Ze verwierpen de socialistische revolutie en waren trouw aan de parlementaire monarchie. Maar doordat een sociaal democratische overheid geld nodig had voor sociale programma's, moest men hogere belastingen vragen. Aangezien het kapitalisme hier niet op zat te wachten, haalde de staat het geld van de arbeiders!

Die voelde er natuurlijk niet veel voor om meer af te staan voor ''luie'' Nederlanders, zoals niet werkende mensen genoemd werden in de kapitalistische media. Rechts speelde hierop in door te beweren dat politiek links er alleen op uit was om de luien te belonen met het geld van hardwerkende Nederlanders. Tot de jaren 80 had de sociaal democratie een pact gesloten met het kapitaal. Uit angst voor de communistische partij, waren de kapitalisten akkoord gegaan met de sociale markt economie. Maar toen het stalinisme implodeerde zagen de eigenaren van grote bedrijven een kans om zich los te rukken uit de regeltjes en hoge belastingen!

Het kapitalisme begon een campagne van economische chantage. Ze dreigde hun productie te verplaatsen naar laagloon landen, als men in het westen niet begon met privatiseringen van staatsbedrijven. De vrije markt moest nu eens volledig gaan heersen was hun eis. In Frankrijk begon de capitulatie. Daar waren de sociaal democraten onder François Mitterrand in 1981 aan de macht gekomen. Ze beloofde het socialisme in 100 dagen te realiseren. Maar het Franse kapitalisme dacht er niet aan om hun macht en status op te geven. Economische sabotages werden doorgevoerd, beurzen stortte in, bedrijven sloten hun deuren en arbeiders kwamen op straat. Politiek rechts brulde dat bezuinigingen moesten komen om het bedrijfsleven gerust te stellen. Na drie jaar capituleerde François Mitterrand en voerde als eerste sociaal democratische leider, neoliberale politiek. Het verraad van de Franse ''Socialistische'' Partij zou als blauwdruk dienen voor de gehele sociaal democratie!

In 1986 kwam Wim Kok op in de Nederlandse; Partij van de Arbeid. Kok was een rechtse sociaal democraat, die poogde voor samenwerking tussen arbeid en kapitaal. Zodoende kwam in 1994 ook het eerste paarse kabinet tussen PvdA, VVD en D66. Dit paarse kabinet voerde het neoliberalisme in, ook al was het laatste christen democratische kabinet al bezig geweest met bepaalde privatiseringspolitiek. Wim Kok's PvdA steunde deze neoliberale handelingen:

1989: Privatisering van de PTT!
1990: Verlaging hoogste belastingschijf van 72% naar 60%!
1991: Ontmanteling WAO!
1993: Gedeeltelijke privatisering sociale zekerheid!
1994: Volledige privatisering arbodiensten!
1994: Begin liberalisering huurmarkt!
1994: Opsplitsing NS!
1996: Privatisering Ziektewet!
1996: Invoering prestatiebeurs!
1996: Privatisering Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds!
1997: Einde zelfbestuur voor universiteiten!
1998: Invoering wet flexibiliteit en zekerheid!
1998: Liberalisering energiemarkt grootverbruikers!
2001: Verlaging hoogste belastingschijf van 60% naar 52%!

Met het aanbreken van de 21ste eeuw, was er enorm veel veranderd. Radicaal links bestond nauwelijks meer. Politiek rechts genoot enorm veel aanzien, maar de arbeidersklasse begon te merken dat de rijken steeds rijker werden, terwijl hun sociale zekerheid minder werd. Daarnaast groeide de woede en frustraties. Met name de PvdA werd geminacht omdat ze hun linkse idealen verraden hadden. Toch bleef de partij veel linkse stemmers winnen, mede door het feit dat er geen sterke concurrent op links was. Pas in 2006 wist de SP van Jan Marijnissen door te breken. Echter omdat ook de SP zich gematigd opstelt, bestaat op politiek links nog steeds een groot vacuum!

Pim Fortuyn was de eerste rechts populistische leider die de harten van veel Nederlanders wist te veroveren. Een homoseksuele professor die duidelijke taal sprak. Volgens hem was de ellende vooral te danken aan de paarse regeringen, maar waar Fortuyn vooral op hamerde was het falende integratie beleid. Volgens hem was een islamisering aan de gang in Nederland. Daarmee wordt bedoeld dat de politiek islam veel macht dreigt te krijgen. Dit is natuurlijk onzin omdat de politiek islam niets voorstelt. Maar Pim Fortuyn wist een groot deel van de Nederlanders achter zich te krijgen. Dit is het resultaat van woede en frustratie om het verraad van de PvdA, die de arbeiders keihard in de steek had gelaten!

De rechtse Fortuyn was politiek incorrect en zei wat hij vond. Dit was ongehoord in Den Haag waar vooral de PvdA moeite mee had. Ondertussen zei Fortuyn alleen maar negatiefs over de islam. Dat islamistische landen allemaal ondemocratisch zijn is een feit. Maar Fortuyn legde de schuld bij de religie en niet bij het feit dat veel Arabische dictaturen door onze ''democratieën'' gesteund worden. Ook vond de rechtse populist dat de radicaal christelijke inwoners van de Veluwe, meer rechten horen te hebben dan islamistische nieuwkomers. Nee, de islam had geen bestaansrecht in Nederland volgens Fortuyn!

Met zijn populistisch taalgebruik groeide zijn bekendheid. Hij verliet de locale politieke partij; Leefbaar Rotterdam en stichtte de LPF - Lijst Pim Fortuyn. De nieuwe partij trok vooral rechts denkende mensen. Anti-islamieten, hebzuchtige zakenliederen, rechtse conservatieven en natuurlijk arbeiders uit arme volksbuurten, die vonden dat moslims meer rechten hadden dan hunzelf. Dit beeld is natuurlijk fictief en een product van het rechtse populisme, met als doel de arbeidersklasse te veredelen en tegen elkaar op te zetten!

Toen Pim Fortuyn op 6 mei 2002 vermoord werd, was het hek van de dam. De kogel kwam van links, brulde rechtse populisten. Zijn moordenaar was een dierenactivist en dus LINKS. Vooral de PvdA kreeg het zwaar. Iedereen die kritiek op Fortuyn had was fout en dat maakte men op straat duidelijk. Politiek incorrect denken was niet meer taboo en zo kwam het dat men moslims gewoon ''geitenneukers'' mocht gaan noemen. Kritiek op de islam werd als dekmantel gebruikt om moslims te beledigen en uit te schelden. Racistische aanvallen zouden enorm toe nemen nadat een radicale moslim, de filmmaker Theo van Gogh dode. Van Gogh was een man van het vrije woord en niet vies om moslims te beledigen. In een brief dat op het lichaam werd gevonden zei de moordenaar, dat ook de VVD politicus Geert Wilders en Ayaan Hirsi Ali een doelwit vormen!

Na een felle strijd tussen de VVD top en Wilders verliet die de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. Groep Wilders was tot 2006 slechts een kleine fractie, maar met de Partij voor de Vrijheid won Geert Wilders zijn eerste negen kamer zetels. De PVV zou het gezicht van het Nederlandse nationalisme worden en pleiten voor meer Nederland en minder Marokkanen. Veel Nederlanders kunnen zich vinden in de duidelijke taal van de blonde dictator. Alleen lid worden van de PVV kan niemand. De partij is het eigendom van Geert Wilders die als enig lid is en als enig mag bepalen welke kant hij opgaat!

De PVV wil een harde aanpak van Marokkaanse ''straatterroristen''. Zo moeten jongeren van Marokkaanse afkomst maar doodgewoon het land uitgezet worden als ze crimineel blijken te zijn. Zonder ook maar na te gaan waarom er zoveel criminaliteit is onder moslim jongeren, wil de PVV een keiharde aanpak. Moslims moeten zich helemaal laten assimileren in de Nederlandse cultuur, doen ze dat niet dan moeten ze gedeporteerd worden. Achter een enorme Nederlandse vlag brult de blonde leider ook nog eens dat men minder Marokkanen wil. MINDER, MINDER brult zijn aanhang op de vraag van hun grote leider!

Het probleem is dat veel PVV aanhangers doodgewone arbeiders zijn. Vaak geen echte racisten of neonazi's. Hun woede is vooral gericht tegen de politiek, die hun inderdaad in de steek heeft gelaten. Politiek links zou dat moeten begrijpen maar doet het niet. De PvdA en GroenLinks doen al geen moeite meer. De neoliberale sociaal democraten zitten in de huidige regeringen en halen het geld van de arbeiders door alles duurder te maken. Eigen risico in de zorg gaat weer omhoog, de sociale zekerheid wordt verder uitgehold, BTW gaat omhoog terwijl de lonen stagneren. Ondertussen hebben de groot kapitalisten hun eigen vermogen zien groeien met meer dan 400% sinds 1990!

De vluchtelingencrisis zorgt voor frustratie en woede. Veel Nederlanders vinden het oneerlijk dat moslim vluchtelingen dingen gratis krijgen waar zij voor moeten betalen. Hun afgunst is een direct resultaat van de enorme bezuinigingslogica die de politiek al meer dan 26 jaar domineert. Door het kapitalisme bijna vrij spel te geven is er veel juist duurder geworden. Rechtse populisten geven echter de vluchtelingen graag de schuld. Mensen die oorlog en armoede ontvluchten krijgen racistische hetze en afkeuring over zich heen. Dit hebben ze niet verdiend, zeker omdat mensen die vluchten niet verantwoordelijk zijn voor het afbraakbeleid dat de rechtse partijen met steun van kapitalistisch links voeren!

Het is daarom dat de SP actie zou moeten nemen voor de vluchtelingen. Maar de partij houdt haar mond, logisch ook omdat een groot deel van het SP electoraat uit dezelfde groep komt als het PVV stemvee. Emile Roemer wil natuurlijk niet stemmen verliezen door een ''vriendje van de vluchtelingen'' genoemd te worden. Daarnaast is de SP nooit echt een partij geweest die zich openstelt voor migranten. Ze wordt ook gezien als partij voor witte Nederlanders, tot recent stemde de ''allochtoonse'' Nederlander op de PvdA en GroenLinks. Het rechtse populisme wordt eigenlijk alleen stevig bevochten door de burgerlijke oppositie partij Democraten 66. Hoewel net zo neoliberaal, is D66 wel een partij die het felst tegen Wilders strijdt. Hierdoor is de partij gegroeid in de peilingen naar 21 zetels!

De PVV stemmers hopen dat Wilders, de sociale zekerheid herstelt. Maar ze zullen bedrogen uitkomen. Want Wilders is een neoliberaal en dat heeft zijn partij al bewezen. De anarchistische organisatie; Doorbraak heeft het stem gedrag van de SP in de tweede kamer vergeleken met dat van de PVV!

De SP stemde:

  • Tegen voorstellen die hogere “eigen bijdragen” in de zorg mogelijk maken; de PVV stemde voor.
  • Tegen bezuinigingsvoorstellen gericht op het persoonsgebonden budget (pgb); de PVV stemde voor.
  • Tegen bezuinigingsvoorstellen gericht op de begeleiding van ouderen in de dagopvang; de PVV stemde voor.
  • Vóór het voorstel van een meer inkomensafhankelijke premie. Mensen met een hoog inkomen gaan dan wat meer betalen aan zorgpremie, zodat mensen met een laag en middeninkomen minder kwijt zijn aan zorgpremie. De PVV stemde tegen.
  • Vóór het afschaffen van het “eigen risico” in de zorg; de PVV stemt daarin tegen telkens in met voorstellen die leiden tot een hoger “eigen risico” in de zorg.
  • Vóór maatregelen om wachtlijsten in de jeugdzorg te verminderen; de PVV stemde tegen.
  • Vóór voorstellen om het wettelijk recht op jeugdzorg in stand te houden; de PVV stemde tegen.
  • Tegen bezuinigingsvoorstellen gericht op jonggehandicapten; de PVV stemde voor.
  • Vóór voorstellen waardoor meervoudig gehandicapten en mensen met een intensieve zorgvraag gebruik kunnen blijven maken van een pgb; de PVV stemde tegen.
  • Vóór het invoeren van een Balkenende norm in de zorg, zodat meer zorggeld aan de zorg besteed kan worden in plaats van dat geld in de zakken van directeuren en managers verdwijnt; De PVV stemde tegen.

Bron: Doorbraak 

Hieraan is te zien dat de Partij voor de Vrijheid net zo rechts denkt en stemt als de VVD. Het verschil is echter dat door de verrechtsing en verraad van de sociaal democratie, de werkende klasse geen eigen politieke partij heeft. Een deel laat zich manipuleren door de nationalistische politiek van Wilders en een klein deel stemt SP. Maar wie vandaag ooit op Roemer stemde kan net zo snel weer overstappen naar de ''vertrouwde'' PvdA. Dat zagen we in 2012 toen de media een titanenstrijd projecteerde tussen Diederick Samsom ( PvdA ) en Mark Rutte ( VVD ). Dat beidde heren na de strijd gewoon samen voor neoliberaal beleid gingen zorgen was voor ons geen verassing. Dat veel linkse kiezers zich verraden voelen door Samsom hadden we voorspeld!

Het recentelijke SP congres heeft niet tot een socialistische koers geleid. Revolutionair socialisten hadden ook niets anders verwacht. De echte revolutionairen binnen de SP vormen een zeer kleine minderheid. Het merendeel van de leden denkt sociaal democratisch en snapt vermoedelijk niet eens wat echt socialisme inhoudt. Dit bewijst weer waarom een arbeiderspartij niet zomaar iedereen kan opnemen. Een partij van de arbeidersklasse op een socialistisch programma, vereist leden die niet alleen kennis hebben van het socialisme, maar ook een actieve instelling om dat socialisme te bereiken. Het is maar de vraag hoeveel van die 44.000 SP leden, echt een socialistisch Nederland nastreven!

De PVV groeit ondertussen door in de peilingen. Wilders weet door harde uitspraken en zijn rebelse houding zijn aanhang te houden. Daarnaast onderhoudt de blonde leider goede contacten met andere rechtse nationalisten zoals die van het Front National in Frankrijk. Wilders kan het ook goed vinden met radicaal rechtse Republikeinen in de VS en hij steunt de bezettingspolitiek van de Terreur Staat Israel. Burgerlijke partijen kunnen de grote leider niet tegenhouden omdat hij de steun van veel arbeiders heeft. Nederlanders die zich in de steek gelaten voelen door partijen zoals de PvdA. Het is daarom aan de SP om vooral duidelijk te maken hoe de PVV stemt en wat de gevolgen zijn. Want als het erop aankomt steunt de Partij voor de Vrijheid, het kapitalisme net zo hard als de VVD, PvdA, CDA, D66, GroenLinks, ChristenUnie en de Staatkundig Reformeerde Partij!


Pim Fortuyn en Geert Wilders, de rechtse populisten van Nederland!

Deense overheid wil laatste bezit vluchtelingen stelen

De neoliberale overheid van het Koninkrijk Denemarken is wel erg asociaal. Nu is er een wetsvoorstel in de maak, die bepaald dat de overheid het recht krijgt om alle waardevolle spullen van vluchtelingen, in beslag te nemen. Juwelen en cash geld, de enigste spullen van waarde die de vluchtelingen uit het midden oosten konden meenemen, wordt door deze wet eigendom van de staat. Revolutionair socialisten reageren met afschuw over dit misdadige wetsvoorstel. Het voorstel komt van de Liberale Partij, een rechtse partij die het neoliberalisme steunt. De partij probeert vermoedelijk populistisch over te komen, want de radicaal rechtse; Deense Volkspartij is de sterkte partij op politiek rechts!

''Concreet betekent dit dat de politie juwelen en cash in beslag mag nemen als men vindt dat de voorwerpen waardevol genoeg zijn'' aldus de Volkskrant van 20 december 2015. Mocht dit wetsvoorstel daadwerkelijk aangenomen worden dan mag de staat, dus spullen gaan jatten van vluchtelingen. Eens kijken of Geert Wilders dat ook zou durven. Een wetsvoorstel indienen die het mogelijk maakt om geld en juwelen van vluchtelingen in beslag te laten nemen. Als de Liberale Partij dat durft, zouden andere neoliberale partijen dat ook durven?

De haat tegen moslims en de islam is dit jaar enorm toegenomen. In de Verenigde Staten van Amerika worden moslim leerkrachten ontslagen en brullen rechtse conservatieven, moord en brand als een rechter haar eed aflegt op de Koran ( niet de Bijbel ). Ondertussen bombarderen westerse landen volop het gebied van de Islamistische Staat. Revolutionair socialisten merken terecht op dat hun aanvallen op IS gebied weinig nut zullen hebben. Vooral de dood van onschuldige burgerslachtoffers zal de propaganda van de terroristen alleen maar in de handen spelen!

Donald Trump brult er ondertussen op los dat men alle moslims in de VS, moet laten registeren. Net als de joden uit de tweede wereld oorlog, wil de kapitalistische uitbuiter dat Amerikaanse moslims een symbool moeten dragen. Een soort islamistische ''Davidster'', zodat iedereen weet wie een moslim is en wie niet. Zijn aanhangers juichen hem toe en begrijpen niet hoe radicaal rechts Trump bezig is. Net als Adolf Hitler, speelt Donald Trump op angst. Angst voor iets waar de meeste Amerikanen geen verstand van hebben. Ze kennen de Islam slechts van televisie, waar vooral CNN en Fox News een beeld neerzetten dat niet klopt. De moslims van de televisie zijn allemaal terroristisch en willen Amerikanen doden. Dat beeld ziet een grote groep conservatieve Amerikanen dagelijks en dat maakt hun angstig!

De hetze van rechtse politici en regeringen, zal de propaganda van de reactionaire islamieten versterken. In achtergestelde wijken van België en Frankrijk, waar veel moslim gezinnen in armoede leven, zal de radicalisering toe nemen. Moslim jongeren die geen toekomst zien in het ''democratische'' westen, kunnen zich aangetrokken voelen tot het radicalisme van het islamisme. Het neoliberalisme dat door zowel liberalen, conservatieven en sociaal democraten wordt ondersteunt, heeft hiertoe geleid. Maar de Franse regering van president Hollande, doen niets tegen de grote ongelijkheid!

Wat de Liberale Partij in Denemarken wil doen is in feite de vluchtelingen laten betalen voor het feit dat ze op de vlucht zijn. Met hun asociaal wetsvoorstel krijgt de Deense overheid dan het recht om de eigendommen van vluchtelingen te onderzoeken. Wordt er geld of waardevolle spullen gevonden, dan mag de overheid die in beslag nemen om zo de ''verblijfskosten'' te dekken. Kort samengevat, je vlucht voor oorlog en ellende met enkel wat spaargeld of familie juwelen en dan zegt een rechtse overheid; ''Jij hier blijven? Goed, maar ik neem je geld in beslag''. Bedenk eens wat voor drama dat zal worden. Mensen die berooft worden van hun laatste waardevolle bezittingen, puur omdat de rechtse nationalisten hun als last zien!

Vluchtelingen kiezen er niet voor om hun land te verlaten. Met name de burgers van Libie, Syrië en Irak leven al jaren onder burgeroorlogen, armoede en terrorisme. Ze vluchten niet om onze banen te stelen of om hier in de bijstand te komen. Maar dat is wel het verhaal wat Geert Wilders en de Deense Volkspartij aankaarten. Zij beweren dat alle vluchtelingen hier komen omdat ze jaloers zijn op ''onze'' welvaart.  Om de hetze nog een beetje op voeren, knippen en plakken sensatie journalisten van POWNED, beelden zo in elkaar waardoor het lijkt also vluchtelingen enkel en alleen een last zijn!

Men zegt ook wel dat het wetsvoorstel van de Liberale Partij, puur bedoeld is om vluchtelingen af te schrikken. ''Kom niet naar Denemarken, anders pakken we je geld en juwelen af'' dat moeten de vluchtelingen onthouden. Hiermee scoren de nationalisten ook punten bij het electoraat van Denemarken dat ook de last van neoliberaal bestuur ondervindt. Maar zoals alle rechtse partijen doen moet vreemdelingenhaat de Denen afleiden van het keiharde feit, dat de Liberale Partij de afbraak van de sociale zekerheid ondersteunt, net zoals de VVD dat in Nederland doet!



Spaargeld of juwelen bij je? INLEVEREN!!

Venezuela: Het einde van een illusie

Op 5 december won de antisocialistische; Democratische Eenheidscoalitie ( MUD ), de verkiezingen in de Bolivariaanse Republiek Venezuela. Met hun overwinning komt een einde aan het tijdperk dat men het '''socialisme van de 21ste eeuw noemde'', een tijdperk waar zo veel socialisten en communisten in geloofde. Hugo Chavez, het icoon dat voor verandering moest zorgen, overleed begin 2013 en heeft de enorme nederlaag van zijn Verenigde Socialistische Partij van Venezuela, ( PSUV ) niet mee gemaakt. Zijn opvolger; Nicolas Maduro erkent dat hij verloren heeft. Met het parlement volledig in de handen van antisocialisten, heeft de contrarevolutie een grote overwinning geboekt!

Ongeveer drie jaar geleden stierf Hugo Chavez aan kanker. Zijn opvolger Nicolas Maduro had niet het charisma nog de persoonlijkheid om de ''Grote Commandant'' te evenaren. De Venezolaanse overheid kreeg het moeilijk met verschillende economische crisissen, als gevolg van een lage olieprijs en sabotage door de nog bestaande kapitalistenklasse. Door de prijscontroles weigeren de kapitalisten om producten te maken, ze zeggen geen winsten te zien. Ook werken de staatsbedrijven behoorlijk inefficiënt, doordat de staat bepaald wat er in zo'n bedrijf gebeurd. Niet de arbeiders zijn de baas, maar een stel managers aangesteld door de overheid! 

Bijna geheel revolutionair links steunde de ''socialistische'' ontwikkelingen in Venezuela. Ook revolutionair socialisten was positief over de sociale hervormingen die Chavez doorvoerde. Aan de andere kant waarschuwde we dat Chavez kleinburgerlijk van aard was en geen socialistische transformatie nastreefde. Pas na de mislukte staatsgreep van 2002, werd de president radicaler. Maar dat radicalisme beperkte zich vooral tot heftige toespraken en grote woorden. In werkelijkheid is de heersende klasse nooit onteigend en is er geen spraken van een planeconomie in Venezuela! 

Met anti-imperialistisch taalgebruik keerde Chavez zich tegen het westen. Hij had terecht kritiek op het neoliberalisme en de imperialistische interventie in Afghanistan en Irak. Helaas zorgde zijn afkeer van het westen er ook voor, dat Venezuela goede banden ging onderhouden met anti-westerse dictaturen. Landen zoals Syrië en Libië werden positief neergezet, terwijl landen zoals Tunesië en Egypte, zwaar bekritiseerd werden om hun pro-westerse regeringen!

In eigen land werd de hele Bolivariaanse Revolutie verenigd in het icoon Hugo Chavez. Hij werd het gezicht van de revolutie dat overal te zien was. Maar de kapitalistische media mocht hem niet, zeker na de staatsgreep was de verhouding tussen media en overheid zeer slecht. Bijna alle televisie zenders deden aan anti-Chavez propaganda en beweerde glashard dat hij van Venezuela een ''communistische'' dictatuur wou maken. Vooral rijkere lagen van de bevolking geloofde deze leugen. Studenten uit de midden klasse was zeer gevoelig voor het antisocialisme dat de media uitstraalde. Maar de armoede klasse en arbeiders met een laag inkomen steunde de president. Dit was duidelijk te zien tijdens de presidentiële verkiezingen van december 2006, toen Hugo Chavez 62% van de stemmen kreeg. De heersende klasse was totaal in shock, hun kandidaat kreeg slechts 38% van de stemmen!

Maar ondanks deze prachtige overwinning bleef het bij grote woorden en weinig daden. Van grootschalige nationalisaties was geen spraken. Sommige bedrijven werden onteigend, maar in plaats van deze bedrijven onder arbeiderszelfbestuur te plaatsen, vervingen staatsmanagers de kapitalistische managers. Er veranderde ook niets aan de arbeidsmentaliteit, marktgericht werken was nog steeds de norm en dat in een land dat zich omschreef als ''socialistisch''. De rechtse oppositie voelde zich versterkt door het feit dat Chavez het kapitalisme niet afschaftte. Dus verenigde zich alle antisocialistische partijen in het land. Ze vormde de Democratische Eenheidscoalitie, MUD genaamd. Deze coalitie maskeerde hun contrarevolutionaire opvattingen met populistisch taalgebruik!

De export economie van Venezuela is olie, olie en nog eens olie. Slechts 5% van alle export is niet olie gericht. Dit maakt het land volledig afhankelijk van de internationale olie prijs. Voor 2013 was de prijs gunstig en kon Chavez de opbrengsten uit olie gebruiken voor zijn sociale programma's. Maar na zijn dood ging het mis met de olie prijs. Die kelderde en zorgde voor minder inkomsten. Daarnaast kreeg het land te maken met tekorten aan basis producten zoals WC papier. Dit was het resultaat van economisch mismanagement en de weigering van de kapitalisten om te produceren voor de prijzen die de staat bepaalde. President Maduro probeerde de boel te redden door geld te printen, maar dit versnelde de inflatie en stagnatie! 

Het Internationaal Monetair Fonds gaf vooral de overheid te schuld. Die beweerde dat de ''socialistische'' politiek voor mismanagement en achteruitgang leidde. Maduro en de PSUV beweerde dat ze in een economische oorlog waren met de kapitalisten van het land. Nu is het waar dat de heersende klasse inderdaad veel macht bleef bezitten, maar de overheid was onder Hugo Chavez en Nicolas Maduro zo inefficiënt en bureaucratisch geworden, dat veel ondernemingen geen zaken meer wilden/konden doen. Het had allemaal veel makkelijker gekund als Maduro het socialisme had gerealiseerd. Maar de voormalige buschauffeur was net als de ''Grote Commandant'' kleinburgerlijk van aard. Zijn economische politiek bleek rampzalig!

MUD zag haar kans en mobiliseerde de studenten uit de midden klasse voor massa protesten en demonstraties. De kapitalistische media gaf hun een spreektoneel en gebruikte hun terechte woede, om Nicolas Maduro's politiek te overschrijven als ''socialistische wanorde''. Enkel de staatszender bleef de Bolivariaanse Revolutie trouw. Maar hun propaganda verloor aan invloed. Tijdens de presidentiële verkiezingen van 2013, won MUD kandidaat Henrique Capriles Radonski, 49% van de stemmen. Hij kon Nicolas Maduro niet verslaan, maar de antisocialisten konden tevreden zijn. Ze wisten dat het volk de overheid in de steek liet. De stagnatie, de tekorten, de lege winkels, allemaal prachtig bewijs voor de ''totale mislukking van het socialisme'' aldus de kapitalistische media. MUD hield echter strategisch hun mond. De antisocialistische coalitie richt zich niet direct tegen het socialisme, ze richten zich op populistische thema's. Zoals de misdaad, armoede, corruptie, mismanagement en de inefficiënte overheid. Geen woord over privatiseringen, marktwerkingen en beleid gericht op het kapitalisme!

De PSUV gaf geen kritiek op de president en bleef dat doen wat ze sinds 2007 doen: Kritiekloos alles napraten wat de regering bepaald. Met de regering wordt de kleine klik rond Hugo Chavez bedoeld, waaronder de huidige president. Revolutionair socialisten hoopte dat met de oprichting van de Verenigde Socialistische Partij van Venezuela, de stap naar een arbeiderspartij gezet kon worden. Miljoenen arbeiders werden inderdaad lid, maar al snel bleek dat er geen democratische structuur werd opgebouwd. Wie kritiek had op de ''Grote Commandant'' werd tegengewerkt. Daarnaast kregen revolutionair socialisten te  horen van partijleiders, dat de partij de opvattingen van Joseph Stalin en Mao Zedong trouw was. Dit terwijl Chavez in het openbaar beweerde door Leon Trotsky beïnvloed te zijn. Deze tegenstellingen bleken waar, want de PSUV ontwikkelde zich in een bureaucratische staatspartij volgens het stalinistische model. Vrijheid van discussie bestond niet, partijleden waren pionnen voor de leiders van de Bolivariaanse Revolutie!

In 2014 was de crisis enorm zichtbaar. Tekorten, lege winkels, groeide armoede, enorme criminaliteit, de mensen verloren het vertrouwen in de overheid en diens ''socialisme van de 21ste eeuw''. Hugo Chavez was dood en door de slimme propaganda van MUD, verloren vele hun geloof in wat Nicolas Maduro beweerde. Desillusie heerste overal, ook in de wijken waar de ''Grote Commandant'' altijd door dik en dun gesteund was. Maar ook de armoedige burgers konden er niet langer omheen; de overheid faalde en de opvattingen van de Democratische Eenheidscoalitie leken zeer realistisch. President Maduro verloor daarnaast ook het vertrouwen toen hij autoritair ging optreden. Demonstranten werden opgepakt, politiegeweld nam enorm toe. Wanhopig moet hij geweest zijn, bang om zijn revolutie te verliezen net als Muammar Gaddafi die door Chavez in 2009 nog geëerd was! 

Had het anders gekund? Ja, maar daarvoor hadden zowel Hugo Chavez als Nicolas Maduro moeten breken met het kapitalisme. Ze hadden het grote geld moeten onteigenen, alle rijken vernietigen en hun bezit nationaliseren. Maar dat deden ze niet, vermoedelijk omdat ze bang waren voor een contrarevolutie. We moeten niet vergeten dat de rijken altijd enorm veel macht hebben gehad in Venezuela. Zelfs na de opkomst van Hugo Chavez bleven ze machtig. Via zeven televisie zenders werd de propaganda van het kapitalisme verspreid. Dat ze pas aan invloed wonnen na 2013, lag aan de economische crisis, de dood van Chavez en het falen van Maduro als president. MUD speelde daarnaast niet op klassieke rechtse opvattingen, maar beloofde de sociale programma's voort te zetten.

Hoe radicaal Chavez in zijn laatste jaren ook was, hij brak nooit met het kapitalisme en de markt economie. Hij dacht totaal foutief dat hij een mix kon hanteren, een mix tussen socialisme en kapitalisme. De geschiedenis heeft al laten zien dat dit niet werkt, omdat de ''socialistische'' overheid dan botst met de belangen van de kapitalisten. President Salvador Allende van Chili dacht ook een mix te kunnen hanteren. Hij werd op 11 september 1973 door een rechtse staatsgreep omvergeworpen, omdat hij het antisocialistische bedrijfsleven en het leger intact liet. Chavez heeft dat ook gedaan, de loyaliteit van het militair en delen van de bourgeoisie gekocht. Want er waren ook rijken die best bereid waren om de ''Grote Commandant'' te steunen. Die kregen dan voordeeltjes en werden ''patriottisch'' genoemd!

Op 5 december 2015 won de Democratische Eenheidscoalitie, de parlementaire verkiezingen in Venezuela. Ze kregen 56% van de stemmen, echter de PSUV kon nog op 40% van de bevolking rekenen. Dit laat zien dat ondanks hun falend beleid en autoritarisme, de hoop voor een socialistische transformatie nog niet volledig vergaan is. Ook de MUD stemmers hebben aangegeven enkel en alleen op de antisocialisten te stemmen uit diep ontevreden met de overheid. Als het MUD niet lukt om de economie te herstellen, dan zullen ze ook verliezen. Wat was het advies van revolutionair socialisten voor deze verkiezingen in Venezuela? De groep; Revolutionair Socialisme van het Comité voor een Arbeiders Internationale, riep op om niet te stemmen. Want in onze ogen was er geen alternatief om op te stemmen, niet de PSUV en niet de MUD. Beide partijen zijn niet in staat om iets positiefs neer te zetten, voor de arbeidersklasse van Venezuela!

Daarom is een nieuwe arbeiderspartij noodzakelijk. Een partij op een revolutionair socialistische programma. De PSUV is dat nooit geworden, zij baseren zich op nationalisme en het verheerlijken van de ''Grote Commandant''. Ook MUD baseert zich op nationalisme en verheerlijkt het volk van Venezuela. Daar draait het zich de laatste jaren om, staats-nationalisme. Revolutionair socialisten zijn daar zo fel op tegen. Maar de overheid en de ( nu voormalige ) oppositie gebruikte beidde de vlaggen en symbolen van de natie om elkaar zwart te maken. Arbeiders hebben daar niets aan, het zwaaien met vlaggen en luisteren naar leiders die het land beweren trouw te zijn. Het einde van het Chavisme, toont aan waarom een evolutionaire weg naar het socialisme gedoemd is te mislukken. Zolang het kapitalisme bestaat zal het alles in haar macht doen om een socialistische revolutie tegen te houden. Het is niet dankzij het kapitaal dat MUD gewonnen heeft. Dat de antisocialisten nu heersen is helemaal de schuld van Hugo Chavez en Nicolas Maduro, wiens politiek juist niet socialistisch genoeg was!



Een muurschildering van Hugo Chavez. Ondanks het verlies van 
zijn partij, blijft hij geliefd bij een groot deel van de bevolking!

De radicaal rechtse: Republikeinse Partij

President Dwight D. Eisenhower zou zich in de huidige Republikeinse Partij in de Verenigde Staten, helemaal niet thuis voelen. In de jaren 50 werd deze conservatieve president gezien als het boegbeeld van rechts beleid. Maar anno 2015 zou Eisenhower een gematigde Democraat genoemd worden. Zo ver is het politieke toneel verrechtst in de VS. De sociaal democratische opvattingen van Bernie Sanders worden radicaal links genoemd, terwijl de racistische taal van Donald Trump door miljoenen Republikeinen wordt gesteund. Ja, de conservatieven in de VS zijn zo ver naar rechts opgeschoven dat ze al radicaal rechts genoemd kunnen, misschien wel extreem rechts!

De Verenigde Staten van Amerika is een plutocratie vermomd als democratie. Het geld bepaald wie de meeste stemmen krijgt. Want wie het meeste geld heeft kan de meeste propaganda verspreiden en dus veel kiezers beïnvloeden. Bij de vorige presidentiële verkiezingen in 2012, werd bijna 1 miljard dollars verspild aan politieke reclame van slechts twee kandidaten. Traditioneel heb je de Democratische Partij en de Republikeinse Partij. Als je terug gaat in de tijd rond 1861, dan zie je dat de Democraten vooral gericht waren op rechten voor de staten en de Republikeinen stonden voor een sterke federale overheid. Daarnaast waren de oude Democraten aanhangers van de slavernij!

Maar in de jaren 50 veranderde dat beeld. Toen de Democratische Partij zich ging inzetten voor gelijke rechten, lieten veel zuidelijke kiezers de Democraten in de steek. De anticommunistische Republikeinen zagen een potentieel electoraat en namen zo de positie van de Democratische Partij in het zuiden over. Hun verleden als anti-slavernij partij uit de tijd van Abraham Lincoln, liet de ''Grand Old Party'' in de steek. Rond de jaren 60 was de Republikeinse Partij een pro-blanke conservatieve partij geworden en de Democratische Partij een meer multiculturele liberale partij!

Echter de termen links en rechts hebben andere betekenissen in de VS dan in Europa. Links zoals in de zin van het socialisme bestaat niet in Amerika. Links is daar vooral het liberalisme, persoonlijke vrijheden, seculier bewind en tolerantie voor minderheden. Rechts is het conservatisme, traditie getrouw, trouw aan de christelijke religie en afkeurend tegenover niet westerse culturen. Anti-kapitalisme is geen onderdeel van de politiek in de VS, omdat zowel de Democraten als de Republikeinen het kapitalisme steunen. Daarom heeft links en rechts een ander begrip in dat land. Wie het kapitalisme verwerpt kreeg vroeger snel het etiket; ''communist'' en ''vijand van Amerika''. Socialisme en communisme waren sociale stigma's waar je beter niets meer te maken kon hebben. Tegenwoordig is dat aan het veranderen en beginnen vooral jonge Amerikanen, meer interesses te tonen in een socialistisch alternatief op het kapitalisme!

De leiders van de huidige Republikeinse Partij doen geen moeite om nog over te komen voor het gewone volk. Zij dienen slechts de 1% waarmee de superrijken genoemd worden. Tot die klasse behoor je pas als je minimaal 30 miljoen dollars eigen bezit hebt. Iemand met slechts 1 miljoen eigen vermogen behoort al niet tot de mensen waar de Republikeinse Partij zich voor inzet. De opvattingen van de presidentiële kandidaten zijn zo extreem dat ze eigenlijk al racistisch genoemd kunnen worden. Zo willen bijna alle kandidaten een oorlog tegen Iran beginnen en vinden ze dat de overheid, hard moet optreden tegen vluchtelingen en immigranten. Donald Trump staat aan de kop in de peilingen voor de Republikeinse nominatie en zijn taal is door en door racistisch! 

Ongeveer 40 jaar geleden in de jaren 70 was de ''Grand Old Party'' nog een gematigde conservatieve partij. Het steunen van racistische opvattingen door bijna alle leiders en partijleden was heel ongewoon. Natuurlijk had je best racisten binnen de Republikeinse Partij, maar die waren een minderheid. Tegenwoordig vormen die echter de meerderheid en vinden dat hun opvattingen heel normaal zijn. Zo moeten Mexicaanse arbeiders allemaal opgejaagd en verbannen worden uit de VS. Er moet een muur gebouwd worden langs de Mexicaanse grens, waar grenswachters met scherp mogen schieten op vluchtelingen aldus Donald Trump!

Trump vindt ook dat Amerikaanse moslims een symbool moeten dragen en in een nationale databank geplaatst dienen te worden. Hij stelt in feite voor wat de nazi's deden met de joden, het dragen van de davidster en het stigmatiseren van deze religieuze groepering. Trump wil dat met de moslims doen en het lukt om deze racistische propaganda te verkopen. Want veel Amerikanen zijn erg gevoelig voor dit soort populisme van een steenrijke kapitalist. Hoe komt dit? In feite is een groot deel van het land altijd racistisch gebleven. Met name de zuidelijke staten van de VS, waar ooit de Confederatie ontstond is de minachting voor zwarte Amerikanen altijd groot gebleven. Toen de Mexicaanse arbeiders kwamen en voor lage lonen gingen werken, brulde de blanke Amerikanen dat hun banen ingepikt werden. Nee, dat was niet de schuld van de kapitalisten, maar van de Mexicaanse arbeiders. Amerikanen geven liever de arbeiders de schuld dan de kapitalisten, die hunzelf en buitenlandse arbeidskrachten uitbuiten! 

Naast het racisme en blank nationalisme vormt het christelijke fundamentalisme ook een groot deel van de huidige ideologie der Republikeinse Partij. Alle kandidaten voor de presidentiële verkiezingen in 2016 zijn diep gelovig. Je kunt als Republikein ook geen atheïst zijn, want deze partij minacht alles dat naar secularisme en atheïsme ruikt. Ben Carson is een kandidaat voor het presidentschap en een concurrent van Donald Trump. Waar Trump vooral rechts populisme gebruikt, trekt Carson meer naar de streng religieuze stemmers. Als hersenchirurg zou je verwachten dat deze Republikein verstand heeft van zaken. Helaas blijkt dat hij enkel en alleen verstand heeft van deze medische wetenschap, want de evolutionaire ontwikkeling van het mensenras wijst Ben Carson ( net als alle Republikeinen ) glashard af!

Dan is er nog Rafael Edward “Ted” Cruz, zoon van een Mexicaanse christen fundamentalist en geboren in Canada. Cruz vindt dat Obama een ''gevaarlijke socialist'' is en doet wanhopige pogingen om de hele Democratische Partij neer te zetten als een ''gevaarlijk socialistisch/communistisch nest''. Over president Obama is Ted Cruz ook duidelijk, hij vindt dat Obama een ''verrader'' is en nooit gekozen had mogen worden. Net als veel Republikeinen verspreid Cruz een christen fundamentalistische visie, wat door zijn radicale vader wordt aangedreven. Tot zijn doodsvijanden behoren homoseksuelen, moslims en iedereen die zijn opvattingen verwerpt!

Hoe komt het dat zo veel Amerikanen deze racistische partij steunen? Domheid en achtergesteldheid. Wat ze zo bekritiseren aan moslims in het midden oosten, komt in feite ook voor bij enorm veel Amerikanen. Vooral onwetendheid en achtergesteldheid. Amerikanen hebben weinig kennis over internationale zaken en andere opvattingen. De media berichtgeving is ook zwaar politiek gekleurd bij velen. Neem Fox News maar als voorbeeld, waar bijna 2 miljoen Amerikanen dagelijks naar kijken. 85 miljoen kunnen Fox News ontvangen in de VS. De zender beweert neutrale berichtgeving te verspreiden, maar in werkelijkheid zijn ze het propagandakanaal van de Republikeinse Partij. Daarnaast is al vastgesteld dat door Fox News veel Amerikanen slecht op de hoogte zijn van feitelijke gebeurtenissen. Dit wordt veroorzaakt omdat de conservatieve zender alles zo neerzet zodat de Republikeinen en hun rechtse ideologie positief overkomen!

De aanhangers van de Republikeinse Partij zijn vaak blanke Amerikanen, die goed gelovig zijn en diep nationalistisch. Ze zijn daarnaast reactionair conservatief en vinden dat ze andere religies en politieke opvattingen niet hoeven te tolereren. Bijvoorbeeld het homohuwelijk wordt door een enorme meerderheid van de Republikeinen afgewezen. Ze beweren voor familie politiek op te komen, maar geven twee geliefde mannen of twee geliefde vrouwen niet het recht om hun liefde om te zetten in een huwelijk. Angst is een groot onderdeel van het Republikeinse electoraat. Angst voor de moslims, de secularisatie van de VS en de fictieve ondergang van het christendom. Want Fox News heeft de leugen verspreid dat het christelijke Amerika veranderd in een ''seculiere dictatuur''!

Weinige Amerikanen snappen ook niet dat hun ''Founding Fathers'' juist expres voor een seculiere grondwet kozen en elke staatsreligie afwezen. Als het aan het electoraat van de Republikeinse Partij ligt dat wordt de VS een christelijke theocratie, waarin zij mogen discrimineren. Wat dat is wat vele binnen die partij willen, ze willen homoseksuelen minachten en hun geen gelijke rechten geven. Christelijke winkels willen atheïsten geen diensten verlenen, dat is waar veel conservatieven over dromen. Als de overheid dan zegt dat dit niet mag, gaan ze klagen dat hun vrijheid op religie wordt onderdrukt. Vrijheid op religie zien deze hypocrieten als het grote recht om in naam van jouw godheid, anderen te onderdrukken!

Als we kijken naar politici uit het verleden dan merken we op dat zelfs Ronald Reagan moeite zou hebben met de huidige ''Grand Old Party''. Reagan was een oerconservatief, maar zelfs in zijn tijd was de Republikeinse Partij nog gematigd. Tegenwoordig brullen de Republikeinen dat ze oorlog willen met Iran en dat het hele midden oosten maar plat moet . Ook is het onderhandelen met terroristen het grootste kwaad op aarde, dat Ronald Reagan dat deed wordt vergeten. Daarnaast steunde Reagan de islamistische strijders Afghanistan, terwijl de huidige Republikeinse leiders massamoord op islamieten nastreven!

Net als Geert Wilders, wil Donald Trump de grenzen sluiten voor moslims. Christelijke vluchtelingen uit het midden oosten blijven natuurlijk welkom. Maar moslims niet, die zijn namelijk allemaal ''gevaarlijk'' en dus moeten de grenzen dicht voor mannen, vrouwen en kinderen van het islamitische geloof. Daarmee speelt Trump op de angst voor aanslagen in de hoofden van zijn electoraat. Na de aanslagen in Parijs waarbij 130 mensen werden gedood, is de angst goed voelbaar. Dus moeten moslims tegen gehouden worden bij luchthavens. Dat dit tegen de grondwet ingaat doet Donald Trump niets want zijn racistische taal slaat goed aan bij angstige Amerikanen, die zich het liefste helemaal afsluiten van de wereld!

Hoewel er dus een groot radicaal rechts electoraat is, doet de sociaal democraat Bernie Sanders het ook goed. Deze oude politicus zit al bijna 44 jaar in de politiek en noemt zich een ''democratische socialist''. Zijn opvattingen passen bij de klassieke sociaal democratie, vergelijk het maar met de opvattingen van Joop den Uyl. Toen de sociaal democratie nog links was en zich niet verkocht aan het kapitalisme, zoals de meeste sociaal democratische partijen anno 2015 doen. Sanders is populair geworden, maar zal het lastig krijgen in de Democratische Partij. Want hij is toch wel erg links voor Amerikaanse begrippen, misschien wel te links voor de neoliberale Democraten!

Revolutionair socialisten geven kritische steun aan Sanders, maar benadrukken dat hij binnen de Democratische Partij veel tegenstand zal verwachten. Daarom was het beter als Bernie Sanders zich als onafhankelijke linkse kandidaat had opgesteld. Want het is best mogelijk dat de Democratische Partij kiest voor Hilary Clinton. Zij is namelijk veel rechtser dan Sanders en veel meer een politicus van het kapitalisme!

Maar hoe rechts de Democraten ook mogen zijn, de Republikeinen verslaan alles. Overal waar ze aan de macht komen, wordt de aanval geopend op vakbonden en normale Amerikanen. In dienst van het kapitalisme snijden lokale overheden onder Republikeins bestuur in bijna alles. Armoede is hierdoor enorm toegenomen, maar daar hebben de rechtse overheden geen gehoor aan. Want wie niet werkt is lui en wie arm is moet maar harder werken, is hun logica. Ondertussen betalen de lobbyisten van grote bedrijven enorme bedragen om vooral Republikeinse politici om te kopen. Dit is hoe men politiek in de VS voert, het geld bepaald uiteindelijk alles! 

Je zou de Republikeinse Partij kunnen zien als een mix tussen de Partij voor de Vrijheid ( PVV ) van Geert Wilders en de Staatkundig Gereformeerde Partij ( SGP ). Fuseer deze twee met elkaar en je krijgt de Republikeinse Partij in de VS. Maar ook in Nederland groeit de steun voor radicaal rechtse opvattingen. Mede door de vluchtelingen die Syrië, Libië en Irak ontvluchten. Ook hier is de angst voor moslims gegroeid en vinden veel Nederlanders dat de grenzen dicht moeten. Net als in Amerika is men bang, bang voor aanslagen en de radicale islam. Revolutionair socialisten zeggen dat de aanslagen het werk zijn van reactionaire moslims, die echter door het westerse imperialisme gedreven werden om in verzet te komen. Het westen heeft jaren dictaturen gesteund en kijkt nu vreemd op wanneer moslims in opstand komen tegen hun ''vrienden''!

In de VS, zullen de Republikeinen alles doen om een radicaal rechts beleid te voeren. Daarom is het aan progressieve Amerikanen om hier tegen in te gaan. Natuurlijk zal dat lastig zijn in gebieden waar de intolerantie voor andersdenkenden heel sterk is, neem het zuiden van de VS als voorbeeld. Daar kun je beter geen kritiek hebben op God, de Partij en Fox News. Bewijst maar weer dat de mentaliteit die de Amerikanen zo bekritiseren aan moslims ook bij hun eigen christenen heerst. De dogmatische mentaliteit van niet naar andere meningen luisteren. De Republikeinse Partij aan het einde van 2015, is niet meer de conservatieve partij waar Eisenhower in geloofde. Die zou meteen overstappen naar de Democratische Partij. Icoon; Ronald Reagan zou niet eens meer kandidaat geworden zijn, met zijn opvattingen was hij een progressieve Republikein anno 2015!

Om in het verzet tegen de ''Grand Old Party'' te komen moet er een socialistisch alternatief opgebouwd worden. Zo'n alternatief kan er niet komen via de Democratische Partij. Dat is de fout van Bernie Sanders, die net als veel progressieve Amerikanen een heil zit in de neoliberale Democraten. Alsof een SP'er denkt iets te bereiken via de VVD. Want dat is de Democratische Partij in feite, een soort mix tussen VVD en D66. Hoewel de liberaal conservatieven sterker zijn dan de echte sociaal liberalen of progressieve liberalen bij de Democraten!



Het rijtje met radicaal rechtse Republikeinen 
waar onder Donald Trump, Ted Cruz en Ben Carson!

Doodsbedreiging voor documentairemaker om Zwarte Piet

Dit had de Amerikaanse documentairemaker niet verwacht. Een doodsbedreiging en racistische reacties van blanke Nederlanders omdat hij een documentaire maakt over het racistische icoon; Zwarte Piet. Net als veel Amerikanen geloofde hij de leugen dat Nederland, een ''liberaal'' en ''tolerant'' land was. Nadat hij echter kennis maakte met het dogma ''Zwarte Piet'' moest hij ondergaan hoe racistisch en minachtend veel blanke Nederlanders zich gedragen, tegenover zwarte activisten en tegenstanders van Zwarte Piet. Ook hij kreeg racisme en een doodsbedreiging over zich heen, net zoals Quinsy Gario! 

De Amerikaan Roger Williams woont in Nederland en besloot om een documentaire te maken over hoe Nederlanders met Zwarte Piet omgaan. In Amerika is dit fenomeen niet langer acceptabel, zeker omdat het doet denken aan het diepe racisme dat kenmerkend was voor de VS, ongeveer 100 jaar geleden. Terwijl Nederlandse genoten van Zwarte Piet, lachte men in Amerika om de grappen van de witte man, verkleed als ''domme neger''. Blanke komedianten die zich zwart verfde om komisch over te komen. Dit werd black face genoemd, waarbij blanke acteurs grappen uithaalde en gingen praten als ''negers''. Ook Zwarte Piet is precies zo afgebeeld, als de black face acteurs uit 1915!

Alleen naïeve mensen zien geen racisme in black face. Zeker als je kijkt naar de typische ''neger oorbellen'', de rode lippen, het zwart krullend haar en het volledige zwarte gezicht. Het verhaaltje dat dit komt door het roet uit de schoorsteen wordt niet erkent door Roger Williams, die snapt dat het hier gaat om een afleidingstrucje. Kinderen moeten namelijk niet de link leggen tussen Zwarte Piet en een zwart iemand, daarom is dat verhaaltje verzonnen waarom Piet zwart is!

Maar kinderen doen dat toch wel. Zo worden genoeg zwarte kinderen op school uitgescholden voor Zwarte Piet. Ook volwassenen krijgen ermee te maken zoals de moeder van Quinsy Gario. Zij werd het Zwarte Pietje van haar werk genoemd. Er zijn genoeg verhalen hierover, alleen wil de blanke meerderheid die niet horen. Zij klampen zich wanhopig vast aan hun dogma dat Zwarte Piet geen racisme is, omdat hij aardig doet tegen alle kinderen. Dat mag dan wel zijn, maar dat haalt niet weg dat hij het uiterlijk heeft van hoe men in 1850 naar zwarte mensen keek! 

Dit staat nog los van het enorme racisme dat tegenstanders over zich heen krijgen. Zwarte Nederlanders wisten hiervan en hielden daarom strategisch elke jaar hun mond dicht. Zo bang waren ze om geïsoleerd te worden van hun blanke vrienden en buurtgenoten. Quinsy Gario besloot om het taboe op verzet te doorbreken en wordt sindsdien gehaat, geminacht, bedreigt en uitgescholden. Enkel en alleen omdat hij vindt dat we een Sinterklaas feest moeten hebben zonder Zwarte Piet. Maar Gario is niet de enigste, ook de presentatrice van het Sinterklaas Journaal kreeg te maken met haatmails omdat ook zij vond dat Zwarte Piet niet meer kon!

Punt is dat voorstanders erg intolerant en racistisch over komen. Dit is een feit en kan niet genegeerd worden. Tegenstanders doen niet aan haat en intolerantie, wij willen juiste en Sinterklaas feest voor alle etnische groepen, zonder dat zwarte families zich onprettig voelen bij het aanzien van blanke mensen die aan black face doen, rond 5 december. De voorstanders spreken steeds over traditie, maar daar heeft de Amerikaan: Roger Williams geen behoefde aan. In zijn geboorteland brullen racisten dat het afschaffen van de slavernij ook tegen tradities inging. Dit was een oorzaak voor het uitbreken van de Amerikaanse burgeroorlog in 1861. Toen de staatsvlag van de Geconfedereerde Staten van Amerika uiteindelijk werd neergehaald van monumenten en overheidsgebouwen dit jaar, brulde veel blanke Amerikanen dat dit een schande was. De vlag van HUN Confederatie stond niet voor racisme, maar voor traditie was hun mening!

Wat Williams opviel is hoe blanke Nederlanders eerst beweren dat hij een ''onschuldig'' kinderenfeest wil verpesten om hem daarna een ''zwarte aap'' te noemen. Racisme zit dus diep geworteld in de Nederlandse cultuur zeker als het gaat om Zwarte Piet. De Amerikaan meent dus een gevoelige snaar geraakt te hebben. Hij hoopt dat zijn documentaire zal leiden tot kritiek vanuit Amerika naar Nederland. Want dat de Nederlandse overheid hier niets tegen doet, baart hem zorgen. Het doet denken aan de jaren 60, toen de Amerikaanse overheid glashard weigerde om iets te doen aan het racisme. Pas na massademonstraties begon men met het afschaffen van de Apartheid wetten in de zuidelijke staten. In Zuid Afrika zou pas in 1994 een einde aan Apartheid komen!

In een dreigbrief kreeg Roger Williams te lezen dat hij beter kon oprotten, anders zou hij een kogel in zijn rug krijgen. Tegenstanders moeten veel lef hebben om zich in het openbaar uit te spreken tegen Zwarte Piet. Want de overweldigde meerderheid van dit land steunt namelijk het icoon en kijkt de andere kant op, wanneer er racistische opmerkingen en bedreigingen wordt geuit naar zwarte activisten. Dat types zoals Quinsy Gario en Roger Williams enkel en alleen steun ontvangen van een zeer kleine groep dappere activisten en anti-racisten, toont aan hoe slecht het gesteld is met dit land. 

Dat komt omdat men in Nederland nooit echt stil heeft gestaan bij het leed van racisme. Herdenkingen aan de slavernij worden vaak door families van zwarte slaven herdacht, met enkele politici. Maar het land staat niet massaal stil bij het feit dat het Koninkrijk der Nederlanden tot één van de laatste landen behoorde die de slavernij afschaftte. Nederlanders staan elk jaar stil bij het herdenken van de slachtoffers uit de Tweede Wereld Oorlog, maar niet bij de slachtoffers van hun kolonialisme en racisme. Erger nog ze eren die veteranen die ons kolonialisme gingen verdedigen in Indonesië! 

Revolutionair socialisten hebben zich altijd tegen black face uitgesproken en dus ook tegen Zwarte Piet. Helaas valt op dat binnen de ''Sociaaldemocratische'' Partij van Emile Roemer, geen animo heerst om tegen dit racisme te vechten. Want bijna alle leden van de SP steunen Zwarte Piet, omdat het traditie is. Hier zien we precies waarom de modale SP'er eigenlijk geen socialist is, maar een soort nationale sociaal democraat. Nationaal in de zin dat hij tradities uit eigen land steunt en dus bereid is om racisme te steunen in naam van traditie. Ook de monarchie wordt al gesteund door een meerderheid van de SP leden, wat elke socialist zou moeten afwijzen!

Laten we hopen dat de documentaire van Roger Williams op CNN, veel reacties zal losmaken in de Verenigde Staten. Want daar heerst vooral het beeld dat Nederland een ''progressief'' en ''tolerant'' land is. Na de vele haatmails en doodbedreigingen tegen zwarte activisten, wordt het tijd dat Amerika wakker wordt uit die illusie!



 Deze ''zwarte aap'' moet oprotten, anders riskeert hij een kogel!
Aldus de bedreiging die Roger Williams ontving!

De minachting voor politiek links

Er is best wat minachting voor politiek links. Veel Nederlanders voelen zich verraden en gaan in frustratie over tot het steunen van radicaal rechtse idealen. Terwijl 30 jaar geleden dit nog onmogelijk werd geacht. Dat een politicus zoals Geert Wilders openlijk kan pleiten voor ''Minder Macrokannen'' zonder massaprotesten. Het probleem is dat politiek links hier zelf aan schuldig is. De afkeer die werkende mensen hebben voor linkse idealen is helemaal de schuld van hypocriete politieke partijen, met name de PvdA en GroenLinks. Het zijn dan ook deze partijen waar veel Nederlanders een hekel aan hebben! 

De Partij van de Arbeid zit samen met de rechtse VVD sinds 2012 in een neoliberaal kabinet. Volgens de laatste peilingen van het IPSOS staat de PvdA op minder dan 15 zetels. Op dit moment hebben de sociaal democraten meer dan 30 zetels in de tweede kamer. De afkeer die zoveel Nederlanders ervaren is helemaal de schuld van de PvdA zelf. Ze hebben niet alleen hun linkse idealen verraden, maar ook het arbeidersvolk zelf. Sociaal democraten leven in een droomwereld waarin zijzelf nog links denken, maar in werkelijkheid rechts regeren. Dit allemaal onder het mom van ''verantwoordelijkheid'' en compromissen!

Nederlanders zijn het gedraai van de sociaal democratie zat. Ze hoopte door in 2012 massaal op de PvdA te stemmen, dat de rechtse VVD niet meer aan de macht kwam. Maar revolutionair socialisten wisten wel beter en we krijgen gelijk, toen Diederik Samsom zonder twijfels zich voegde aan het tweede kabinet Mark Rutte. Vanaf dat moment voerde de sociaal democraten trouw het beleid van Brussel en het neoliberalisme uit. Maar dat komt niet als een verassing. Sinds Wim Kok leider van de PvdA werd in 1986, is de Nederlandse sociaal democratie een werktuig van de heersende klasse geworden. Van oorsprong was de PvdA een burgerlijke arbeiderspartij die compromissen zocht met rechts, maar dat deed in het interesse van de arbeidersklasse. Dat ideaal verdween met Wim Kok. De PvdA beweerde een volkspartij te zijn voor arbeider en kapitalist, wat natuurlijk onmogelijk is omdat er altijd conflict zal zijn tussen arbeid en kapitaal!

Neem bijvoorbeeld de jaren 90, toen er massale privatiseringen worden doorgevoerd. Het kapitalisme kreeg enorm veel macht terwijl arbeiders in de steek gelaten werden. De rechtse populist; Pim Fortuyn wist door te dringen op het toneel met zijn duidelijk taalgebruik en harde aanvallen op het paarse kabinet. Fortuyn beweerde dat een kleine ''multiculturele'' elite, de Nederlandse normen liet vallen en de islamitische cultuur zou bevorderen. Hij speelde op de groeiende conflicten tussen inheemse Nederlanders en Nederlanders van Marokkaanse of Turkse afkomst. De moord op Pim Fortuyn versterkte de hetze tegen politiek links. Vooral de PvdA kreeg het zwaar omdat ze zich erg fel tegen de opvattingen van Fortuyn hadden uitgesproken!

Een andere politieke partij waar veel Nederlanders moeite mee hebben is GroenLinks. Deze partij is ontstaan als eenheidslijst tussen pacifistische socialisten, gematigde stalinisten en progressieve christenen. Na de ondergang van het stalinisme werd GroenLinks een eigen politieke partij, die zich echter ontwikkelde tot een partij voor de linkse hogeropgeleiden. Het proletarische karakter van de PSP en CPN verdween. Daarnaast nam de partij al onder de leiding van de ex-maoïst; Paul Paul Rosenmöller afstand van het socialisme in geheel. Net als de PvdA en SP sprak GroenLinks niet meer over het bereiken van een socialistische samenleving. Men accepteerde de kapitalistische beginselen!

Doordat politiek links zich voegde aan de dogma's van het kapitaal, stonden de arbeiders alleen. Vakbonden waren niets anders dan slappe bureaucratische instituten geworden, die liever met kapitalisten gingen praten dan stakingen organiseren. Zo ontstond bij vele het gevoel dat ze niets meer te zeggen hadden. Frustratie en woede was het resultaat dat de opkomst van het rechts populisme versnelde. Wat de Centrum Democraten van Hans Janmaat in de jaren 80 niet lukte, zou Geert Wilders met zijn Partij voor de Vrijheid wel lukken. In 2006 won hij zijn eerste kamer zetels, tot shock van politiek links!

De media beweert dat iedereen rechtser is geworden. Maar dat is niet waar, het probleem is dat linkse de werkende klasse verraden heeft. Dit wordt misbruikt door politiek rechts om verdeeldheid te zaaien. Schuld hieraan is niet enkel rechts. Doordat politiek links gecapituleerd heeft voor het kapitalisme, biedt het geen tegengeluid meer. PvdA en GroenLinks houden zich beperkt tot parlementaire kritiek en ook de SP zie je veel minder op straat. Dat is precies wat politiek rechts wil, verdeel en heers. Door de arbeidersklasse te verdelen tussen blanken en niet-blanken, hopen ze aan de macht te blijven. We zien dit ook in Noord Ierland dat behoort tot het Verenigd Koninkrijk. Noord Ierland is protestants christelijk en beschouwt zich Brits. Maar het katholieke gedeelte verwerpt dit en ziet zich Iers. Het religieuze sektarisme tussen de groepen wordt geleid door kapitalistische krachten, die juist verdeeldheid willen!

GroenLinks neemt het vaak op voor de etnische minderheden en krijgt de volle laag van rechtse populisten. Echter het beeld van de partij is niet bepaald proletarisch, daarom is GroenLinks niet aantrekkelijk voor arbeiders. Daarnaast is de partij enorm verrechtst en kan tegenwoordig eerder liberaal genoemd worden dan sociaal. Want GroenLinks stemde tegen een voorstel van de SP om het eigen risico in de zorg te beperken tot 200 euro. Daarnaast is de partij geen principiële tegenstander van bezuinigingen op de sociale zekerheid. Wie opkomt voor het behoudt van die sociale zekerheid wordt ''conservatief'' en ''ouderwets'' genoemd door de propaganda van deze groenen. Doordat ze zo'n elitair karakter hebben ontwikkeld, stemt dus maar een klein percentage ( rijkere ) Nederlanders op deze liberaal groene partij!

De laatste jaren weet GroenLinks niet waar ze voor staan. Doordat de partij zich net als de PvdA ontdaan heeft van haar socialistische opvattingen, zitten onze groenen in een identiteitscrisis. Bij de vorige verkiezingen kreeg GroenLinks nog maar vier zetels, het laagste aantal sinds begin jaren 90. De 29 jarige; Jesse Feras Klaver nam het roer over en is daarmee de jongste leider van een politieke partij in Nederland. Maar of de partij hierdoor weer stemmen gaat winnen is onduidelijk. Voor ons revolutionair socialisten is wel duidelijk dat GroenLinks geen socialistisch alternatief is op de kapitalistische politiek. Erger nog, deze partij is deel van het probleem. Door het bezuinigingsbeleid te steunen is de partij van Klaver, geen bondgenoot in de strijd voor een socialistisch Nederland!

Dan is er ook nog het foutieve beeld dat linkse partijen, zich liever inzetten voor buitenlanders dan voor de inheemse bevolking. Dit beeld is fictief en verspreid door rechtse populisten om de hetze tegen politiek links te versterken. Maar doordat linkse de arbeidersklasse in de steek heeft gelaten is de boodschap aangekomen. Arbeiders geloven de leugen van rechts, zeker omdat ze het gevoel hebben dat met name moslims beter behandeld worden dan zijzelf. Maar nogmaals dit is fictief want juist moslims leven van lagere lonen. Veel gezinnen van Marokkaanse of Turkse komaf hebben te maken met armoede. Dat linkse partijen zich enkel en alleen voor deze groep zouden inzetten komt ook omdat links traditioneel het opneemt voor de zwakkeren. Echter doordat diezelfde zwakkeren in de steek gelaten zijn door PvdA en GroenLinks, zien ze enkel en alleen het plaatje dat links het opneemt voor moslims als die gediscrimineerd worden. Het fictieve plaatje dat links alleen moslims steunt wint hierdoor aan kracht!

De enigste partij die rechtse populisten moeilijker kunnen pakken is de SP. Maar dat komt omdat deze partij heel stil blijft als het gaat om vluchtelingen en racisme. De ''Sociaaldemocratische'' Partij heeft goede redenen om stil te blijven, want een groot deel van hun achterban is ook vatbaar voor populistische opvattingen. Om hun electoraat niet te verliezen houdt Emile Roemer zich stil, zeker als het gaat om de strijd tegen het racistische icoon: Zwarte Piet. Daarnaast doet de SP ook niet aan massieve steun voor vluchtelingen en pleit zelfs niet voor een socialistische oplossing voor de conflicten in het midden oosten. Dat brengt hun meer in lijn met wat rechtse populisten denken. Het enigste verschil is dat de SP hun racisme afwijst, ook al is er een vorm van gematigd nationalisme vinden, bij deze sociaal democratische partij. Een restant uit het stalinisme, dat het ''socialisme in eigen land'' nastreeft en dus het eigen volk verheerlijkt. Een mooi voorbeeld hiervoor was de stalinistenleider; Todor Zikov, die Bulgaars nationalisme afdwong op de Turkse minderheid in Bulgarije. Na de ondergang van zijn Volksrepubliek Bulgarije kwam de aap uit de mouw en beweerde Zikov dat het marxisme volledige onzin was!

Links heeft niet een antwoord op de crisis, dat komt omdat ze hun ideologie overboord geworpen hebben en hierdoor steurloos zijn. Revolutionair socialisten zijn anders dan de gematigde socialisten van de SP, de sociaal democraten van de PvdA en de groenen van GroenLinks. Wij verwerpen het parlementarisme, het kapitalistische systeem en de monarchie. Dat zijn klassiek linkse opvattingen die SP, PvdA en GroenLinks echter verworpen hebben uit opportunisme. Daarom pleiten wij voor de oprichting van een nieuwe arbeiderspartij op een socialistisch programma. Zo'n partij kan de arbeidersklasse weer laten zien waar politiek links voor hoort te staan. De generatie na 1990 heeft nooit kennis kunnen maken met echte linkse politiek. Daarom zijn types zoals Paul Murphy uit Ierland en Kshama Sawant uit de VS, zo belangrijk voor onze strijd tegen het kapitalisme en diens marionetten!



Het boegbeeld van PvdA verraad: Jeroen Dijsselbloem 
Hij is de man die Griekenland chanteerde en neoliberalisme afdwong!

Rechts wint verkiezingen Argentinië

Politiek rechts heeft de verkiezingen in Argentinië gewonnen. Dit is het resultaat van diepe onzekerheid over het economische beleid van president Cristina Fernández Kirchner. Haar beleid was vooral gericht op het versterken van diens eigen kapitalistenklasse. Maar de corruptie en economisch mismanagement bleven groeien. Daarnaast beweerde politiek rechts dat Kirchner te veel subsidies gaf aan de armen om zo hun stemmen te winnen. Inderdaad was haar politiek populistisch van aard, echter enkel om haar steun voor de bourgeoisie te maskeren. Nu is rechts weer aan de macht en wil neoliberaal wanbeleid voeren, zoals in de jaren 90! 

Er is veel ongelijkheid in Argentinië. Vooral door het neoliberalisme in de jaren 90, stortte de economie in. Meer dan 25% van alle arbeiders kwam in de armoede terecht, maar daar had de politieke elite geen problemen mee. Want door de arbeiders te offeren zou het land weer ''economisch gezond'' worden, aldus de propaganda van rechts. Aan het einde van de jaren 90 had de nationale munteenheid, 70% van haar waarde verloren. Het volk was woedend en er waren veel rellen en plunderingen, omdat arbeiders niet genoeg geld hadden voor basis levensmiddelen! 

De grote klap kwam in 2001. Toen stortte alles in elkaar wat nog overeind stond. Het neoliberalisme had volledig gefaald, maar daar zwegen de economen uit Washington DC over. In Europa bleven kapitalistische leiders zoals Wim Kok en Gerrit Zalm, heilig verkondigen dat privatiseringen en markerwerking de best oplossingen zouden bieden voor de 21ste eeuw. In Argentinië leeft in het eerste jaar na de millennium wisseling bijna de helft van het volk in armoede. Van alle kinderen in het jaar 2002, leefde zeven van de tien in gezinnen die onder de armoedegrens vielen!

Néstor Kirchner beweerde het anders te doen. Hij kwam in 2003 aan de macht en beloofde vooral een einde te maken aan de ongelijkheid. Met populistische woorden wist hij de verkiezingen te winnen. Zijn bewind was protectionistisch van aard, hij beweerde het Argentijnse bedrijfsleven te beschermen van de roofkapitalisten uit Europa en Amerika. Ondanks dat het Néstor Kirchner lukte om de enorme staatsschulden te verminderen, bleef hij trouw aan het kapitalisme. Dit is ook de oorzaak waarom de armoede bleef heersen. Hoewel hij tot de linkse politici wordt gerekend is dit niet echt het geval. Zijn bewind was niet socialistisch, niet eens sociaal democratisch. Anders dan Hugo Chavez in Venezuela werden er nooit sociale programma's ingevoerd om de armoede terug te dringen. Kircher geloofde heilig dat de Argentijnse kapitalistenklasse de economie zou kunnen herstellen!

In 2007 won zijn vrouw de presidentiële verkiezingen. Cristina Fernández Kirchner gebruikte ook populistische trucs om vooral arbeiders en linkse Argentijnen aan haar kant te krijgen, tegen de traditionele rechtse kandidaat. Eenmaal aan de macht probeerde ze wat sociale programma in te voeren, waardoor ze echter conflicten kreeg met rechtse types die hoge functies hadden binnen de overheid. Het kwam tot bittere conflicten tussen de president en delen van de overheid, die glashard weigerde om haar politiek te uitvoer te brengen. Internationaal werd Cristina Kirchner neergezet als ''links'' omdat ze optrok met Chavez en ook harde taal uitsloeg tegenover westerse bedrijven!

Maar net als haar man is Cristina Kirchner een product van de heersende klasse. Ze is protectionistisch en populistisch, maar wil vooral niet dat de arbeiders aan de macht komen. Haar steun voor het Argentijnse kapitaal is duidelijk.  Er is echter een groot verschil tussen Kirchner's propaganda en haar manier van regeren. Tegenover haar aanhang gebruikt de links populistische woorden en zegt tegen het neoliberalisme te zijn. Maar tegenover de heersende klasse steunt ze weer minder regels en minder lasten voor het bedrijfsleven. Cristina Kirchner probeert zo om twee kampen voor zich te winnen, zowel de arbeiders als de kapitalisten. Maar wij revolutionair socialisten zien dat het de kapitalisten zijn, die het meeste winnen. Ook al hebben zij liever een volledig rechtse president!

Dan is er ook nog haar verhouding met de media. Er wordt vermoed dat 80% van alle kranten en televisie stations het beleid Cristina Kirchner kritiekloos steunen. Dit wordt versterkt omdat ze de staatsmedia omtoverde tot propagandamachine voor haar beleid. Daarnaast bezit ze indirect ook veel macht over kranten die wel privé bezit zijn, maar dan van haar aanhangers binnen de bourgeoisie. Vakbonden en arbeiders hebben zich ook ingezet voor haar bewind, zo kwam het dat zowel de media van de arbeidersklasse als die van de kapitalistenklasse zich voor de president uitspraken!

Toch bleef de corruptie bestaan, er kwamen zelfs berichten dat president Kirchner ook betrokken was bij een schandaal. Daarnaast is haar persoonlijk vermogen meer dan zeven keer verdubbeld sinds haar man president werd in 2003. De familie Kirchner heeft zich dus net zo verrijkt als de rest van de kapitalistenklasse. Dit versterkte de traditionele rechtse elite, die besloot om voor de presidentiële verkiezingen van 2015 een campagne te voeren op klassiek rechtse opvattingen. Zo beweerde rechts dat onder Kirchner, de economie kapot gemaakt was en dat enkel en alleen het neoliberalisme voor welvaart kon zorgen. Rechts wist de verkiezingen met enkele procenten te winnen en dus zal de rijke; Mauricio Macri de nieuwe president van Argentinië worden!

Macri is een typische neoliberaal. Geboren in een rijke familie, hij genoot luxe en welvaart. Dit maakt hem ideaal voor het Republikeinse Voorstel; een conservatief rechtse partij. Mauricio Macri wil meteen een einde maken aan de prijscontroles en de vrije markt met rust laten. Daarnaast moet er een einde komen op subsidies voor brandstof. We kunnen er gif opnemen dat veel arbeiders dit zullen merken. Dat deze rechtse kandidaat heeft kunnen winnen, ligt aan de zwakheid van politiek links. Ook al was er een socialistische alliantie genaamd het Arbeiders Front, bleef de meeste aandacht gericht op de partij van president Kirchner en Macri. Het Arbeiders Front won wel 700.000 stemmen wat een groot aantal is voor een radicaal linkse coalitie. Revolutionair links had nog 195.000 meer kunnen winnen, als de Beweging voor het Socialisme en de Arbeiders Socialistische Beweging deel waren geweest van het Arbeiders Front. Maar helaas heerst het sektarisme binnen deze trotskistische groeperingen en is eenheid vaak lastig te vinden!

Revolutionair socialisten roepen op tot massale eenheid van arbeiders om tegen het toekomstige neoliberale offensief van Mauricio Macri te vechten. Er moet een socialistisch alternatief worden neergezet. Dat kan via het Arbeiders Front minst ze bereid zijn om hun sektarisme opzij te zetten voor gemeenschappelijke socialistische doelen. Zoals:

- De nationalisatie van de grootste bedrijven, die de economie domineren 
- Opening van alle boekhoudingen, ontmasker rijke families zoals de Kirchner's 
- Arbeiders zelfbestuur in genationaliseerde ondernemingen zoals het Hotel Bauen 
- Geen staatscontrole over de media, maar ook geen kapitalistische controle
- Nee, tegen de afschaffing van subsidies op brandstof, tegen besparingen en kapitalisme
- Een socialistisch Argentinië als onderdeel van een vrijwillige socialistische federatie van Latijn Amerika  



De nieuwe president wil terug naar de tijden van het neoliberalisme!

Strijd, Solidariteit, Socialisme

Strijd, Solidariteit, Socialisme